Όταν βρεθείτε στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσσού, κλείστε τα μάτια και προσπαθείστε να φανταστείτε το παλάτι της Κνωσσού: Ένα παλάτι που ξεπερνούσε σε μεγαλείο και πολυτέλεια οποιοδήποτε άλλο οικοδόμημα σ' ολόκληρη την Ευρώπη της Εποχής του Χαλκού.
Ένα παλάτι 22.000 τετραγωνικών μέτρων, με 1500 δωμάτια, πενταόρωφο (!) σε μερικά σημεία, με δυο μεγάλες πλακοστρωμένες αυλές, θέατρο, ιερά, εργαστήρια και αποθήκες με υπέροχα πήλινα πυθάρια. Ένα παλάτι χτισμένο με σοφή αρχιτεκτονική που εξασφάλιζε δροσιά το καλοκαίρι, ζέστη το χειμώνα, είχε άπλετο φώς σ' όλους τους χώρους του κι ένα σύστημα αποχέτευσης που θα το ζήλευαν πολλοί!
Ένα παλάτι διακοσμημένο με εντυπωσιακές, υπέροχες τοιχογραφίες, βαμμένο με ζωηρά χρώματα στις κολώνες και στους τοίχους του, δεμένο με ιστορίες και μύθους, όπως του Μινώταυρου και της Αριάδνης με τον "μίτο" της που έβγαλε τον Θησέα από τον Λαβύρινθο...
ΙΣΤΟΡΙΑ: Η Κνωσσός ήταν η πιο σπουδαία και ισχυρή από τις πόλεις της Μινωικής Κρήτης. Ήταν πρωτεύουσα του κράτους τού θρυλικού μονάρχη Μίνωα, του ανώτερου όλων των άλλων βασιλιάδων της Κρήτης, που κατάφερε να εδραιώσει μια μακρόχρονη ειρήνη (την περίφημη "Pax Minoica"), που βοήθησε αποτελεσματικά στο οικονομικό και πολιτιστικό ανέβασμα του νησιού. Ύστερα από πολλά χρόνια ακμής και ευημερίας, η μινωική Κνωσσός, όπως και η μινωική Φαιστός, υπέστη τις συνέπειες μιας τρομερής καταστροφής περίπου το 1400 π.Χ. (από σεισμό ή επιδρομή).
Μετά τη φοβερή αυτή καταστροφή του μινωικού πολιτισμού, η Κνωσσός ανοικοδομήθηκε πάλι σαν πόλη, αλλά δίχως πια τα λαμπρά της ανάκτορα. Ίσως και η έδρα της Διοίκησης του Μινωικού Κράτους -μετά την ολοκληρωτική καταστροφή του ανακτόρου της Κνωσσού- να μετατοπίσθηκε σε άλλη, γειτονική θέση.
Το όνομα της Κνωσσού εξακολούθησε να αναφέρεται μέχρι τον 5ο αιώνα μ.Χ. σαν έδρα επισκόπου. Αργότερα όμως η έδρα της επισκοπής αυτής μεταφέρθηκε από την Κνωσσό στην αρχαία πόλη Ραύκο- σημερινό Αγιο Μύρωνα- και το όνομα "Κνωσσός" έπαψε εντελώς να αναφέρεται! Τη θέση της άλλοτε πανίσχυρης Κνωσσού πήρε ένας άσημος συνοικισμός, ο Μακρύτοιχος, που διατηρήθηκε μέχρι σήμερα.

Ελπίζω να ξαναρχίσεις τα οδοιπορικά και τα
ΑπάντησηΔιαγραφή